Wow, was me dat alweer een fijne dag met de junior breinpiraatjes.

Elke dag moeten er enkele piraatjes héél vroeg uit de veren om hier op tijd te zijn. We beginnen de dag dan ook graag rustig met wat luieren in de zetel. Tegen halftien starten we met enkele breinpiraatlessen: vandaag leer ik hen iets over magnetische vingers en handen, ik tover wat met illusies en leer hen wat de beweging van de ogen vertelt wanneer je met mensen praat. Halen ze een herinnering op of vinden ze het uit? Raakt iets hen of laat het hen koud. De piraatjes vinden het best leuk.

Ondertussen is Breinpirate Nelle aangekomen.

Zij heeft een schitterend spel in elkaar gestoken voor de piraatjes. Het spel combineert op verrassend efficiënte wijze competitiviteit, teamspirit, en alle lagen van Dilts Logical levels. (gemeenschappelijk doel, rol, overtuigingen en waarden, middelen, acties/gedrag en omgeving) Ik gebruik het model graag met volwassenen. Hier hoeven we het model zelfs niet te vermelden. De junior piraatjes beleven het gewoon.
Eerst personaliseren we onze piratenhoeden. Ondertussen maakt Nelle het spel klaar buiten op de weide. We werken met twee teams. Elk team moet op blok 1 van de weide 20 kaartjes zoeken. Het ene team 20 blauwe, het andere 20 rode. Het is boeiend om te zien hoe de zoektocht verloopt. In het begin zoekt elk team en is er weinig gebabbel. Na enkele kaartjes vindt een blauwe piraat een rood kaartje en roept dat, waarop natuurlijk uiteenlopende reacties volgen. Daar hoef ik geen tekening bij te maken. Naarmate elk team het einde van deze ronde nadert, komen er saboteurs in het spel. De teams denken nog steeds dat het in deze ronde te doen is om als eerste 20 kaartjes te vinden. Enkele piraatjes verstoppen kaarten, misleiden het andere team en er ontstaan pittige woordenwisselingen. Dan vertellen we hen dat elk team ook de kaartjes van het andere team nodig zal hebben om de schat te vinden. Het duurt even voor dat gemeenschappelijk doel landt. Er wordt nog lang gediscussieerd, overlegd, verweten, etc… tot het uiteindelijk daagt en de teams tot een vergelijk komen.

Omgaan met minder leuke opmerkingen

Voor we aan de zoektocht naar de schat starten vergezel ik één van de piraten even naar binnen. Iemand had iets gezegd over haar en ze was helemaal van de kaart. Ik vertel dat wat mensen over je zeggen méér zegt over de mensen die het zeggen dan over jou zelf. Het is hun proces, niet dat van jou. Jij blijft dezelfde leuke piraat. Even later voel ik een aha-momentje bij de pirate en ik zie een glimlach verschijnen. Op dag 5 zie en hoor ik in een ander scenario tot mijn vreugde dat de boodschap geland is.

Mind rules over taste

We keren samen lachend terug naar blok 2 om verder aan de voorbereidingen van de schattenzoektocht te werken. Ik heb 5 pakjes Center wafels mee als 11-uurtje. Een van de piraten zegt dat hij geen center wafels lust. Ik vraag wat hij dan wel graag eet. Leo-koeken is het antwoord. “Sluit nu heel even je ogen en beeld je in dat je een LEOkoek eet”, vraag ik. Even later zie ik hem -nog licht schoorvoetend, maar toch- een derde wafeltje naar binnenwerken. “Mind rules over taste”.

Het belang van een duidelijk gemeenschappelijk doel

Nu het gemeenschappelijk doel – samen de schat vinden- duidelijk is en door iedereen als waardevol beschouwd wordt, verloopt de samenwerking en de communicatie veel beter. Nice.

Wat later snoepen we met z’n allen van de schat en worden er zonder enige discussie snoepjes uitgewisseld. Zalig.

Mindtricks

Tijd voor eten. Vandaag eten de piraten pasta met veel groenten, kwestie van scheurbuik te voorkomen. Na het eten siësten de piraten een uurtje. Er wordt muziek gemaakt, we leren enkele goocheltruukjes en ik speel nog wat met het brein van de piraatjes met een fijne uitdaging: zeg de kleuren die je ziet :
rood, blauw, groen, geel, blauw.

De film flopt maar toch leuke ervaring

De piraten hadden het voornemen om een film op te nemen in de studio van de Happiness Garage. We zijn niet verder geraakt dan enkele proefopnames met een Legopony en Dexter. In een volgend kamp maken we hier gestructureerder werk van.

Eindigen in schoonheid

We sluiten de dag af met een fijne gebeurtenis die toont hoe de piraatjes ondertussen in staat zijn om samen te werken. Het is zo dat er tijdens het schattenspel in de voormiddag een mooi kussen achter in de wei was blijven liggen. Ik moet iets vroeger weg vandaag en laat verstaan dat ik dit kussen graag terug in huis zag voor iedereen vertrekt. Iets later lees ik deze fijne anecdote die Nelle me doorseint:
“Stoere Piraat T. wou nog vóór vertrek even naar achteren om het kussen te halen. Hij stond voor een uitdaging dat de paarden in de eerste wei stonden. Ik zei dat ik met hem mee ging gaan en het lukte mij niet alleen om vooral de grote paarden af te leiden. Telkens als T. een stap dichter bij het touw zette, ging het grote witte paard naar hem toe. Algauw kwamen de andere piraatjes naar de paarden en dit zorgde wel voor voldoende afleiding zodat T. samen met mij naar de paardenkar kon gaan om het kussen te halen. Weer een stapje dichter om zijn angst voor paarden te overwinnen voor piraat T. Dankbaar voor deze ervaring."

Hoe blij kan je als mens zijn…

Breinpiratenkamp dag 4

 

Hans Demeyer

Hans Demeyer

Leverancier van Optimisme en Inspiratie is z